20. października
Światowy Dzień Osteoporozy
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia osteoporoza jest coraz powszechniejszym problemem zdrowotnym, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę tendencję do starzenia się społeczeństwa.
Światowa Organizacja Zdrowia definiuje osteoporozę jako uogólnioną chorobę metaboliczną kości, charakteryzującą się niską masą kostną, upośledzoną mikroarchitekturą tkanki kostnej, a w konsekwencji zwiększoną jej łamliwością i podatnością na złamania.
W Polsce osteoporozą dotkniętych jest od 20 do 30 % osób spośród tych, które ukończyły 50 rok życia. Choroba ta w 80% przypadków występuje jako choroba pierwotna.
Wyróżnia się dwie główne postacie osteoporozy. Pierwsza, tak zwana idiopatyczna, czyli niewiadomego pochodzenia, dotykająca głównie ludzi młodych oraz druga zwana inwolucyjną, która dotyczy głównie osób w wieku podeszłym oraz kobiety w okresie po menopauzie.
Ubytek tkanki kostnej wraz z wiekiem u ludzi dorosłych do pewnego stopnia jest zjawiskiem fizjologicznym, ponieważ po osiągnięciu (ok. 30. roku życia) tzw. szczytowej masy kostnej procesy utraty kości (resorpcji) zaczynają przeważać nad procesami odbudowywania tkanki kostnej (syntezy). Jednak około 50 roku życia rozpoczyna się, zwłaszcza u kobiet z powodu istotnych zmian hormonalnych, faza przyspieszonej utraty masy kostnej.
Osteoporoza początkowo przebiega na ogół bezobjawowo. W dalszej fazie choroby pojawiają się bóle, które mają charakter przewlekły, są bardzo uciążliwe i trudne do uśmierzenia. Dotyczą najczęściej pleców, zwykle w okolicy kręgosłupa, często na odcinku piersiowym i między łopatkami. Niestety, bóle te rzadko kojarzone są z osteoporozą. Zdecydowanie częściej dolegliwości te uznawane są za wynik zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, wypadającego dysku, czy po prostu przeciążenia i przemęczenia.
W późnym okresie choroby najbardziej dramatycznymi objawami są złamania kości, w tym niebezpieczne złamania szyjki kości udowej. Złamaniu ulegają często kręgi (tzw. złamania kompresyjne – „zgniecenie” kręgu) oraz kości przedramienia w okolicy nadgarstka.
Do złamań dochodzi bez urazu lub przy małych urazach, które dla zdrowej kości nie stanowią żadnego zagrożenia. U chorego na osteoporozę przy upadku na równej drodze podparcie się ręką spowodować może złamanie kości nadgarstka. Złamania mają miejsce przy zaawansowanym procesie chorobowym.
Wśród czynników ryzyka wystąpienia osteoporozy, których nie da się wyeliminować musimy wymienić:
- uwarunkowania genetyczne
- uwarunkowania geograficzne (choroba częściej występuje w Europie i na Dalekim Wschodzie;
- jasna cera;
- drobna budowa kostno – szkieletowa;
- osoby szczupłe, mające mniej tkanki tłuszczowej;
- starzenie się (wiek powyżej 40 lat);
- usunięcie jajników u kobiet;
- wczesne ustanie miesiączkowania;
- alergia na mleko i przetwory;
- szczególnie narażone są kobiety które nie rodziły;
Czynniki ryzyka , które zależne są od stylu życia:
- siedzący tryb życia, mało ruchu;
- palenie papierosów – przyspiesza utratę kości;
- picie kawy - osoby przyjmujące znaczne ilości kofeiny mają słabszą gęstość kości;
- osoby nadużywające alkoholu (alkohol upośledza metabolizm witaminy D);
- nieprawidłowe odżywianie;
- małe spożycie mleka prowadzi do osłabienia kości;
- nadmierne spożycie białka, szczególnie z mięsa prowadzi do obniżenia poziomu wapnia we krwi i wypłukuje wapń z kości;
- dieta z dużym ograniczeniem tłuszczu;
- zbyt wysoki poziom witaminy A we krwi wzmaga ryzyko wystąpienia osteoporozy;
- niedobór witaminy K hamuje metabolizm kości;
- niedobór witaminy D. Nietolerancja laktozy/ cukru mlecznego/ obniża wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego;
- nadmiar fosforu pogarsza wchłanianie wapnia;
- niektóre leki z grupy sterydów, leki przeciwdrgawkowe i przeciwkrzepliwe wpływają niekorzystnie na budowę kości;
Diagnostyka
Osteoporozę rozpoznaje się za pomocą technik ilościowego pomiaru parametru oznaczanego skrótem BMD (ang. bone mineral density, tzn. gęstość mineralna kości albo gęstość minerału kostnego). Służy do tego tzw. densytometria DEXA (dwufotonowa absorpcjomeria rentgenowska), która umożliwia pomiar gęstości kości w kręgosłupie i w kości udowej.
Za pomocą tej techniki bada się także nadgarstek lub kość piętową. Ponadto pomocnymi w diagnozowaniu osteoporozy są różnego rodzaju testy biochemiczne i badania obrazowe (prześwietlenia). Testy biochemiczne dotyczą głównie badań moczu i krwi, a dokładniej zawartości konkretnych pierwiastków.
Profilaktyka
Osteoporozie można w pewnym stopniu przeciwdziałać, modyfikując styl życia np. stosując urozmaiconą, bogatą w wapń i witaminę D dietę, zwiększając codzienną aktywność fizyczną, unikając nadużywania alkoholu i palenia tytoniu.
Niedoceniana jest rola słońca, dzięki któremu w organizmie produkowana jest witamina D, odpowiedzialna za wchłanianie wapnia, jednego z najważniejszych elementów budulcowych ludzkiego szkieletu. Witamina D ułatwia wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i wbudowywanie go do kości, oraz zapobiega nadmiernemu wydalaniu go z moczem.
Wapń jest pierwiastkiem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wszystkich komórek, tkanek i narządów każdego organizmu. Ponad 90% całkowitej ilości wapnia znajdującej się w ludzkim organizmie zawarta jest w kości, od tej zawartości zależy m.in. podatność kości na złamania.
Przy malejącej ilości wapnia dostarczanego z pożywieniem, albo zaburzonemu jego wchłanianiu, w organizmie uruchamiane są procesy nasilające uwalnianie wapnia z kości. Przy wystarczająco długim trwaniu tego procesu, dochodzi do znacznego odwapnienia kości i w konsekwencji do znacznego wzrostu ryzyka złamań.
Pamiętaj!
O stan kości należy dbać już od lat najwcześniejszych.
Od tego, jak zostaną ukształtowane w dzieciństwie i młodości, zależy ich przyszły los, jednak modyfikacja stylu życia, zmianę diety czy kontrolna wizyta u lekarza – to działania profilaktyczne, na których rozpoczęcie każdy czas jest dobry.
W profilaktyce osteoporozy kluczową rolę odgrywa również suplementacja wapnia.Pomocny jest preparat Strong Bones, dostępny w sieci CaliVita, zawierający magnez i wapń w idealnej proporcji, tj.: 2:1.. Oba mikroelementy występują w postaci łatwo przyswajalnych chelatów.
Magnez, podobnie jak wapń, bierze udział w budowie kości i zębów, a także w przemianie materii, w syntezie kwasów nukleinowych i syntezie białka, w termoregulacji, metabolizmie lipidów. Spełnia ważną rolę w przekazywaniu informacji pomiędzy mięśniami a nerwami. Popularnie nazywa się go składnikiem mineralnym na nerwy. Wzmacnia serce i układ nerwowy, hamuje krzepnięcie krwi, chroniąc organizm przed zakrzepami oraz zawałem serca. Niedobory objawiają się brakiem koncentracji, zmęczeniem, zaburzeniami czynności serca. Kość, jako żywa tkanka, stale wymienia swoje komórki w procesie przebudowy, do którego potrzebne są składniki mineralne.
Dlaczego warto sięgnąć po STRONG BONES ?
Biodostępność minerałów zależy od wielu czynników, takich jak np. pH treści żołądkowej, wieku, diety oraz formy, w jakiej występują składniki mineralne.
Badania wykazują, że minerały w formie chelatowanej przy użyciu rozgałęzionych aminokwasów, wykazują wysoką bioprzyswajalność. Dobre efekty terapeutyczne uzyskujemy podając STRONG BONES wraz z witaminą C-PLUS. Jedną z funkcji witaminy C jest udział w tworzeniu kolagenu. Kolagen jest białkiem, znajdującym się w kościach, rogówce oka, stawach, zębach, skórze, naczyniach krwionośnych. STRONG BONES jest również ochroną przed metalami ciężkimi, zwłaszcza ołowiem i kadmem, pochodzacymi ze spalin samochodowych. O wiele łatwiej przeprowadzić leczenie i to z dużo lepszymi efektami, gdy pacjent stosuje suplementację witaminowo-mineralną. Rezultaty są już widoczne po 3 miesiącach jej stosowania. Wszystkim zalecamy wspomniane preparaty.
na podstawie www.lczp-gorzow.home.pl , www.senior.pl
